Saraswati - Goddess of Knowledge, Music, Art

Saraswati is associated to (Omkaar, pronounced: AUM - the combination of "A" = srishti, or, creation; "U" = sthiti, or, sustenance; "Ma" = samhaar or, destruction). "Om" or "Aum" is the most mystical and most sacred syllable of Hinduism and all the Hindu Mantras. Omkar, or the divine sound, is the foremost of all creations, and is present and reverberated in every corner of the universe and everywhere (this has been associated by the researchers and scholars, with the present day Big Bang Theory of creation). Sound is said to be the first and teh strongest revelation of the Brahmna, or the Supreme, and the appearence and being of Saraswati is expressed with the very utterence or expression of sound (or speech). Thus, Saraswati, or her relevance, significance or being, is the foremost. She's the Naadabrahmnamayee (the Goddess full of the energy of the Omkar).
Saraswati is one of those very few popular Vedic Gods or Goddesses of Hinduism (others like, Vishnu, Surya) who still popularly exists since the Vedic age, and didn't fade away with the emergence of the Puranic Gods and Goddesses (like Ganesha, Durga, Shiva) during the Puranic age. Devi Saraswati ~ Form and Iconography Appearance: Goddess Saraswati is often depicted as a beautiful, white (rarely, yellow)-skinned goddess, dressed in pure white often seated on a white Nelumbo nucifera lotus [although Her actual vahana (carrier) is believed to be a swan], which symbolizes that she is founded in the experience of the Absolute Truth. Thus, she not only has the knowledge but also the experience of the Highest Reality. She is mainly associated with the color white, which signifies the purity of true knowledge. Occasionally, however, she is also associated with the colour yellow, the colour of the flowers of the mustard plant that bloom at the time of her festival in the spring. She is not adorned heavily with jewels and gold, unlike the goddess Lakshmi, but is dressed modestly — perhaps representing her preference of knowledge over worldly material things. She is generally shown to have four arms, which represent the four aspects of human personality in learning: mind, intellect, alertness, and ego. Alternatively, these four arms also represent the 4 vedas, the primary sacred books for hindus. The vedas, in turn, represent the 3 forms of literature: * Poetry — the Rigveda contains hynms, representing poetry * Prose — Yajurveda contains prose * Music — Samaveda represents music. The four hands also depict this thusly — prose is represented by the book in one hand, poetry by the garland of crystal, music by the veena. The pot of sacred water represents purity in all of these three, or their power to purify human thought, or might even her association to water, flow of water (representing teh smooth flow of knowledge), or even the river Saraswati. She is shown to hold the following in her hands: * A pustaka (book), which is the sacred Vedas, representing the universal, divine, eternal, and true knowledge as well as her perfection of the sciences and the scriptures. * A akshamala (garland of crystals to meditate), representing the power of meditation and spirituality. * A kamandalu (pot of sacred water), representing creative and purificatory powers, or the smooth flow of knowledge, like water, stored in a pot (to mean its concentration). * The veena, a musical instrument that represents her perfection of all arts and sciences. Saraswati is also associated with anuraaga, the love for and rhythm of music which represents all emotions and feelings expressed in speech or music. It is believed that children born with that name will prove to be very lucky in their studies. The carrier: A white swan is often located next to her feet. The air that the living inhales is called (by sound) "ham", and the air that is breathed out is called "sah" (by sound). Swan, in sanskrit, is called "Hamsa". So the glorified goddess Saraswati is supposed symbolically to ride the very essence of being. Again, the sacred swan, if offered a mixture of milk and water, is said to be able to drink the milk alone. The swan thus symbolizes discrimination between the good and the bad or the eternal and the evanescent. Due to her association with the swan, Goddess Saraswati is also referred to as Hamsa-vahini, which means "she who has a swan as her vehicle". She is usually depicted near a flowing river, which may be related to her early history as a river goddess. The swan and her association with the lotus flower also point to her ancient origin. Sometimes a peacock is shown beside the goddess. The peacock represents arrogance and pride over its beauty, and by having a peacock as her mount, the Goddess teaches not to be concerned with external appearance and to be wise regarding the eternal truth. Although, in different texts, scriptures, historical sculptures, Saraswati is also found to be carried by different other vahanas, like the lion, cock and so on. Saraswati ~ the river The hymns of the RigVeda, dedicated to Saraswati, mention her as a mighty river with creative, purifying, and nourishing properties. The best theory regarding the Vedic Sarasvati River states that it was formed by the present headwaters of the Yamuna River. In ancient times, after they had left the Himalayan foothills, the waters of the Yamuna turned west instead of east at Paonta Saheb. Next, the river flowed southwest across the Punjab and Haryana regions along the course of the modern Ghaggar-Hakra River in a pathway roughly parallel to the smaller Indus River to its west. The Sutlej flowed further east than it does today, and joined the Sarasvati somewhere near Bahawalpur. Eventually, the wide river emptied into the Rann of Kutch, which at the time was a more integral part of the Arabian Sea. Along the course of the Saraswati, the Harappan Civilization developed. The earliest known examples of writing in India have been found in the ruined cities that line the now dry riverbed of the ancient waterway. Some have postulated that the goddess Saraswati gained her role as personified communication and the giver of knowledge due to the role of the Sarasvati River in the development of written language in ancient India. Between 2000 B.C. and 1700 B.C., seismic activity caused the waters of the river's two main sources to change course. The Sutlej moved course westward and became a tributary of the Indus River. The Yamuna moved course eastward and became a tributary of the Ganges. The tremendous loss of water which resulted from these movements caused the once mighty river to become sluggish and dry up in the Thar Desert without ever reaching the sea. Without any water for irrigation or transportation, the dense population of the river basin soon shifted east with the waters of the Yamuna to the Ganges River valley. Late Vedic texts record the river as disappearing at Vinasana (literally, "the disappearing"), and as joining both the Yamuna and Ganges as an invisible river. Some claim that the sanctity of the modern Ganges is directly related to its assumption of the holy, life-giving waters of the ancient Sarasvati. Recently, archaeologists using satellite images have been able to trace the course of the river. A small channel of water flows near Kurukshetra. A nearby signboard denoting the former path of the once great Sarasvati River can be seen along the main highway (GT road). MahaSaraswati MahaSaraswati [maha (pronounced "mahaa"), the prefix denoting to something exalted, grand & glorified] is the presiding Goddess of the Final episode of Devi Mahatmya. Here she is a part of the trinity of MahaKali, MahaLakshmi and MahaSaraswati. She is depicted as eight armed. Her dhyana-shloka (hymn to meditate the form) is:   Wielding in her lotus-hands the bell, trident, ploughshare, conch, pestle, discus, bow, and arrow, her lustre is like that of a moon shining in the autumn sky. She is born from the body of Gowri and is the sustaining base of the three worlds. The MahaSaraswati I worship here who destroyed Sumbha and other asuras. MahaNeel Saraswati (Mahavidya Neel Saraswati) Mahaneel Saraswati, or NeelSaraswati, is another form of Mahavidya Tara (pronounced, Taaraa) or UgraTara, or Ugrajataa. This form is mainly associated and has a mixture of the Mahaayana and the Vajraayana sects of Buddhism. Goddess Tara is said to be Vaak-siddhi-pradayini (bestower of the different mystic powers of speech). There are separate dhyana shlokas and mantras for her worship in the texts of the Tantric texts of the Tantrasaara. Matangi   "O goddess of intellect, favoured by your, one becomes a Seer; one becomes a Brahman or a knower of the Supreme. Favoured by you one becomes also possessed of riches. Favoured by you one gains manifold wealth. Being such, O goddess of Intellect, delight in us and confer on us wealth." - Krishna Yajurveda, Mahanarayana Upanishad, XLI.2 In Hinduism, Matangi (pronounced: Maatangi)is the aspect of Devi (in other words, the Mahavidya) who is the patron of inner thought. She guides her devotee to the uncaused primordial sound. Matangi has a dark emerald complexion and has three eyes, holding the veena, and is the another (Tantric) form of the Goddess Saraswati, which much features and qualities in common between both. The Goddess Meenakshi at Madurai is worshipped as Matangi. Matangi is considered as the daughter of Sage Maatanga. Matangi is the ninth energy of the DashaMahavidya (ten tantric forms of the female cosmic energy, or Durga). She is the Goddess in the form of an Outcaste (Chandala), and in Tantra, represents the Ucchishtha, or leavings of the sacrifice. These are all mystic symbolisms. Origins and context in Hinduism In the Rig-Veda (6,61,7), Saraswati is credited, in association with Indra, with killing the serpentine being Vritraasura, a demon which hoarded all of the earth's water and so represents drought, darkness, and chaos. She is often seen as equivalent to other Vedic goddesses such as Vaak, Savitri, and Gayatri. Saraswati represents intelligence, consciousness, cosmic knowledge, creativity, education, enlightenment, music, the arts, and power. She is not only worshipped for secular knowledge, but for the true divine knowledge essential to achieve moksha. She is also referred to as Shonapunya, a Sanskrit word meaning ‘one purified of blood’. In some Puranas (like Skanda Purana), she is associated with Shiva and in some Tantras with Ganesha. According to Brahma Vaivarta Purana 2.6.13-95 Vishnu has three wives, who constantly quarrel with each other, so that eventually, he keeps only Lakshmi, giving Ganga to Shiva and Saraswati to Brahma. The original (spiritual) forms of devas including Saraswati are present in the spiritual world:   In the centre [of Vaikuntha] reside the deities of fire, sun and moon, Kurma-avatara, Ananta Sesha, and Garuda, the master of the three Vedas. The Vedic hymns and all sacred mantras also stay in that holy place, which is made of all the Vedas, and which is known in the Smriti-sastra as the yoga-pitha. Famous Vaishnava scholar Rupa Gosvami elaborates:   Accompanied by Goddess Lakshmi and other associates, the catur-vyuha expansions headed by Lord Vasudeva are manifest in the eight directions, beginning with the east. In the directions beginning with the southeast, the palaces of Lakshmi, Saraswati, Rati, and Kanti respectively are situated. According to Vedanta she is considered to be the feminine energy and knowledge aspect (shakti) of Brahman, as one of many aspects of Adi Shakti. Saraswati and the Gods (Myths about Saraswati from Different Puranas) The Puranas relate Saraswati to mainly Brahma and Vishnu, and rarely Shiva. Most frequently, she is associated with Brahma. Her connection with him dates earlier than to any other God. She is portrayed mostly as his consort and occasionally as his daughter. When Vishnu's popularity in India increased, myths relating Saraswati to him appeared. Saraswati and Brahma: When Saraswati is pictured as a wife of Brahma, she is usually portrayed as white complexioned, wearing white or yellow garments, and accompanied by a peacock or/and a swan (symbols of Brahma). Origin of Brahma's 5 heads due to Saraswati: Brahma created Satarupa (Saraswati) out of his own body, and became enamoured with her. He was looking at her amorously. In order to avoid his glances, Satarupa turned to the right side from his gaze. In order to see her then, Brahma created a second head. As she passed to his left and his rear, in order to avoid his lustful glances, two other heads of the god successively appeared. At last she sprang to the sky, and following her, a fifth head of Brahma was also formed. (From the Matsya Purana) Brahma's Great Sacrifice: Brahma decided to perform a great sacrifice and for that purpose he and his wife Savitri (one of the names for Saraswati) went to Pushkara. When all the preparations were made with due rites and ceremonies for performing the sacrifice, Savitri, detained by some household affairs, was not in attendance. A priest was immediately advised to call her. But she replied that she had not yet completed her dress, nor arranged several affairs. Since without a wife no advantage could be derived by performing a sacrifice, Brahma advised Indra to bring a wife from wherever he could find one. Indra proceeded accordingly and, he found a milkmaid Gayatri (another form of Saraswati), who was young, beautiful . Indra seized her and brought to the assembly. Then Brahma told that he would espouse the mikmaid and she would be regarded as the mother of the Vedas. Thus Brahma was united with Gayatri. At this time Savitri, accompanied by the wives of Vishnu, Rudra and other gods, come to the place of sacrifice. Seeing the milkmaid in the bride's attire, Savitri became furious and cursed Brahma and all the other gods and left. But Gayatri repaired most of the curses by performing proper sacrifices. (From the Skanda Purana) Origin of Saraswati and Her Marriage to Vishnu: Once Krishna felt an inclination to create and thus sprang from him Radha, his shakti. Their union produced the mundane egg, which Radha threw into the numdane waters. Krishna was incensed at this unmotherly conduct of Radha and cursed her with everlasting youth and barrenness. At this point, suddently from the lip of Radha sprang forth a lovely daughter Saraswati of white complexion wearing yellow dress, bedecked with jewels and holding a Veena and a book in her hands. Radha again parted herself into two and her left half was transformed into Kamala or Lakshmi. At this, Krishna also parted into two and produced the four-armed Vishnu from the left side of his body. Krishna gave Sarasvati and Lakshmi to Vishnu as wives. (From the Brahma-Vaivarta Purana) Fight Between Saraswati and Ganga: Besides Saraswati, Vishnu married Ganga (the river Ganges). One day Ganga was looking wistfully at her husband, and Vishnu was reciprocating the glances. This was too much for Saraswati who began to accuse Vishnu of partiality. Vishnu left the place to give Saraswati time to calm herself down. But this only served to anger Saraswati more. She advanced threatingly to Ganga when Lakshmi intervened. Lakshmi held Saraswati away from Ganga. Saraswati then cursed Lakshmi. Vishnu, having found out about what happened, cursed both Saraswati and Ganga with transformation into rivers, and also gave both of them to other husbands. Saraswati was given to Brahma and Ganga to Shiva. (From the Brahma-Vaivarta Purana) Saraswati's Connection to the Yoga Sarasvati gives the essence of one’s self. She provides us with the mundane and spiritual knowledge of our lives. She is a representation of the science of life, or the Vedanta, which attempts to unravel the essentials of human existence and the universe concealed within. She points to the ultimate aim of human life which is to realize the true nature of the self even if it requires an enormous amount of determination, perseverance and patience. The knowledge that Sarasvati renders through continual worship, devotion and discipline is one of an integral vision in which both temporal and spiritual levels of study are meditated upon, practiced and developed. Therefore, she allows one to exist in the material world while striving for the plane of Brahman. The connection one forms with Sarasvati is one with words and music, which are the very source of the cosmos, the Brahman. She is the impeller of true, sweet speech, she is the creative process with the syllable, ‘OM.’ She is the potent quality of sound. Sarasvati is the ocean of understanding, the consciousness which vibrates with different types of knowledge. She is the cause of all movements, the source of spiritual light, remover of all ignorance and promoter of knowledge. Students that are here to discover, invent and create a new world fall under Sarasvati'’s grace, that is why we must be open and disciplined to acquire the knowledge which she can give to us. Sarasvati shows that human destiny involves the refinement of nature. Being fully human necessitates molding, enhancing and refining the natural world to make it habitable. Artistic creation as well as knowledge of the sciences epitomize human culture; integrated knowledge refines the world into something beautiful and special. Saraswati's Connection to Other Religions Sarasvati is well known in a variety of other religions outside of Hinduism. She appears in Jainism and Buddhism, and has made her way from India to Japan as well as to other places around the world. In Jainism, Saravsvati has been given many titles, a few of these include: The Dispeller of Darkness & Ignorance, The Remover of Infatuations, The Destroyer of Miseries and The Bestower of Knowledge. As in Hinduism, she also stands as a symbol of purity. In the transition from early (Theravada) Buddhism to Mahayana Buddhism, may elements of Hinduism were transplanted into Buddhism. In early Buddhist mandalas, various divinities were depicted of Mahayana Buddhism. In those early Buddhist mandalas, Sarasvati is located in the south-west of the innermost circle, between Brahma and Vishnu, symbolizing her close connection with these two deities. In Buddhism, Sarasvati is the Bestower of Knowledge, Intelligence & Memory; and she confers wisdom and learning upon her worshippers. She possesses many forms within Buddhism, including Vajra-Sarasvati, Vajrana-Sarasvati, Vajra-Sarada and Mahasarasvati. During a period of Tantric dominance within Buddhism, many of the Mahayana Buddhist texts were transmitted through the Himalayan passes to Nepal, Tibet, Java, China and eventually Japan. In Tibet, she is known as Vajra-Sarasvati and is often depicted as wielding a Thunderbolt (vajra). In Japan, the goddess Benzaiten or Benten is seen as a manifestation of Sarasvati. Her full name in Japanese is Dai-Ben-Zai-Ten or The Great Divinity of Reasoning Faculty. She is believed to confer power, happiness, riches, long life, fame and reasoning powers. In later times she came to be regarded as one of the seven deities of good fortune. A myth in Japan speaks of a hideous pond dwelling serpent that terrorized the villages and devoured the children for miles around. Benten could not bear to witness such destruction. Therefore she stirred up an earthquake and hovered above the serpent's lair in the dust clouds. Descending, she called it forth. At first Benten was filled with loathing. But the serpent king wooed her with soft and tender words until her heart was melted, and--making him promise to mend his savage ways--she married him. It is interesting to note that Ben-Ten, as goddess of speech was won by words. Other associations In Hinduism, Saraswati (also spelt: "Sarasvati") is one of the three main goddesses, the other two being Lakshmi and Durga, that form the female counterpart of the Trimurti [the three main gods: Brahma (of srishti, or creation), Vishnu (of sthiti, or beingness & protection) and Shiva (of samhaar, or destruction)]. Saraswati has been regarded as a river goddess during the Vedic age, and gradually, down the Puranic ages, emerged to be a goddess of knowledge, music and the arts. Most popularly, she is the consort of Brahma, the Hindu god of creation. As a river/water goddess, Saraswati symbolizes fertility and prosperity. She is associated with purity and creativity, especially in the context of communication, such as in literary and verbal skills. In the post-Vedic age, She began to lose her status as a river goddess and became increasingly associated with literature, arts, music, etc. Her name literally means "the one who flows", which apparently was applied to thoughts, words, or the flow of a river (in Sanskrit: "dhaaraa-pravaah"). Festivals Saraswati Puja is performed on the 5th day of brighter fortnight of the Magha month of Hindu Calendar( Also known as Basant Panchami). This is the most popular celebration in West Bengal and Bangladesh, and millions of Bengali Hindus worldwide. In several parts of India, generally states to the south, Saraswati Pooja are conducted during Navaratri - a 9 day long festival celebrating the power of feminity. Navratri is celebrated in all goddess-temples of India- esp with great pomp and splendor in south and east India. The last three days of Navaratri starting from Mahalaya Amavasya (the New Moon day) are dedicated to the goddess. On the ninth day of Navaratri (Mahanavami), books and all musical instruments are ceremoniously kept near the gods early at dawn and worshipped with special prayers. No studies or any performance of arts is carried out, as it is considered that the Goddess herself is blessing the books and the instruments. The festival is concluded on the tenth day of Navaratri (Vijaya Dashami) and the goddess is worshipped again before the books and the musical instruments are removed. It is customary to study on this day, which is called Vidyarambham (literally, Commencement of Knowledge). All students are traditionally required to study a part of all that they have learn till that day, and also to start the study of something new on the same day. Gurus ( Preceptors) are worshipped on this day as embodiments of Saraswati. In major part of India this Navratri is associated with Goddess Durga, but down South is celebrated as Saraswati Puja. Temples Major temples for the goddess are in Basara Town ( Andhra Pradesh), Shringeri (Karnataka), Pushkar (Rajastan), Panachikkad (Kerala), South Paravoor (Kerala). Though temples for saraswati are rare, there are some minor temples in Kumbakonam,Koothanur (Tamilnadu), Basar, Nuzvid(Krishana Dt..)(Andhra Pradesh), Bharathi temple (known as Kollam Bharathi locally) near Atmakur, Kurnool Dist in Andhra. Also Deupatan, Kamalakshi, Thimi, Bhadrakali ,Gairidhara in the Kathmandu region have her temples. The Worship of Goddess Saraswati The goddess's abode is mentioned as being in the state of Kashmir, among the Himalayas. Her favorite fruit is supposed to be the apple. In Hindu mythology, great significance is attached to offering honey to this goddess, as honey is the nectar or the main theme, or essence of the creation's/beauty's (here, flower) being, and is representative of perfect knowledge. A Prayer to Goddess Saraswati – (Saraswati Vandana Mantra)   Yaa Kundendu tushaara haaradhavalaa, Yaa shubhravastraavritha Yaa veenavara dandamanditakara, Yaa shwetha padmaasana Yaa brahmaachyutha shankara prabhutibhir Devaisadaa Vanditha Saa Maam Paatu Saraswatee Bhagavatee Nihshesha jaadyaapahaa English Translation: "May Goddess Saraswati, who is fair like the jasmine-colored moon, and whose pure white garland is like frosty dew drops; who is adorned in radiant white attire, on whose beautiful arm rests the veena, and whose throne is a white lotus; who is surrounded and respected by the Gods, protect me. May you fully remove my lethargy, sluggishness, and ignorance." Different Names of Saraswati Vedaroopa - There is nothing in the universe, which is not in the Vedas, and Saraswati is the concrete form of the Vedas. Vedavaadini - The reciter of the Vedas. Sarvashukla - Associated to everything, immaculately white and pure. Shweta - One who is clad and adorned with white. Vaak - Speech. Vidya - Knowledge. Bhaarati - Eloquence, or the soul of Bhaarata, or India Mahavidya - Ttranscendent knowledge. Vaak - Speech. Vaani - Transcendent word. Aaryaa - The noble one. Braahmi - Power of the immense being (and also, as the consort of Lord Brahma). Kaamadhenu - The wish cow. Bijagarbhaa - Womb of the seed or womb of the elements of speech. Dhanesvari - Divinity of wealth. Vaagdevi - Divinity of speech. Vinapani - The one that holds the vina. Saarada - Giver of essence. Vaageshvari - Goddess of speech.

கலைமகள் அந்தாதி

1. கலைமகள் அந்தாதி

இறை வணக்கம்: கருத்துட் கனன்ற கலைமகட் பொருண்மை அருட்பா நிறைத்த அந்தாதியால் - உரைக்க வயப்படு வாணிநீயே வனப்புடை வாக்காய் நயத்தொடு நல்குவாய் நயந்து.

அந்தாதிக் கட்டளை: காயத்துரு வடிவமுமாய் கண்மலரும் வண்ணமுமாய் நேயர்செவி மடுக்குமொலி நெஞ்சுருகும் பண்ணமுதாய் தூயவெண் தாமரைக்கண் துலங்குமெழில் நான்முகியாய் தாயறிவாய் பேதித்துத் தரங்காட்டும் நறுமுகையே! முகவெழிலும் முறுவலிதழும் முத்தென்னும் பல்லொளியில் அகவிருள்தம் முனைவரிடம் அகல்வித்தும் எழுத்துவித்தும் பகுத்துணரும் மதிநலனாய் பருப்பொருளின் உருப்பொருளாய் தொகுத்துணர விதித்தருளும் தொகைஞானக் கலைவாணியே!

அந்தாதி:  1. அன்பினழகு வடிவமே அன்னைக் கலைமகள்! காயத்துரு வாகிவெண் கமலாசனத்(து)           அமர்மலர்க் கருணையாய் ஆயகலை அகிலத்து அருளிடும்           அன்னையாய் அயனகத்து நாயகியாய் வீணைதரும் நாதமுடன்           விளம்பிமிகு நல்லிசை வாயமுதாய் ஞானமெழில் வள்ளலாய்           வழங்குநல் வடிவமுமே! 2. அறிவுநெறித் தெய்வமே அமுதஞானத் தலைமகள்! வடிவமுமாய் வளமைசொல் வனப்புமாய்           வளர்நிலை வரம்பிலியாய் விடியலுமாய் வித்தைதரும் போதகியாய்           விதிவகுக்கும் வேதகியாய் படிகநிறமாய் பனிமலராய் பதம்மிகுத்த           பைந்தமிழ்ப் பாவையாய் கடிமலராய் மனமலரில் கருதுபொருட்           கமழ்ந்திடுங் கண்மலரே! (கடிமலர் = நறுமலர்) 3. ஆயகலை அனைத்தையும் அருளும்வாணி அம்மையள்! கண்மலரும் எண்ணமுமாய் கருப்பொருளின்           வண்ணமுமாய் கனிமொழித் திண்ணமுமாய் திசையெங்குந் திறல்பவளோ?           தெளிர்பவளோ?  தண்மதியால் பண்புவளர்ப் பைங்கிளியோ? பால்பிரிக்கும்           அன்னமோ பயில்நடையில்? வண்ணமயில் தோகையோ? வல்லெழிலாய்நீ           விளையாடும் வண்ணமுமே! (திறல் = பிரகாசித்தல், ஒளிர்தல், தெளிர் = ஒலித்தல், செழித்தல்) 4. ஆடல்பாடல் ஆனந்தம் அறிநிலையின் செம்மையள்! வண்ணமுமாய் இன்பமுமாய் வானிலொளி           நடம்புரியும் வான்கொடியாய் விண்ணகமாய் தத்துவமாய் வெளிச்சந்தரு           விளக்கமுமாய் வித்தைமிகும் மண்ணகமாய் பிண்டமுமாய் வியங்குகோள்           அண்டமுமாய் மனவெழிலாய் நுண்மதியால் பண்மிகுத்து நுகர்பொருளாய்           பரிணமிக்கும் நேயர்செவியே! (வான்கொடி = மின்னல்) 5. இயலிசை நாடகமாய் இனிமையாகும் நயத்தினள்! நேயர்செவி விருந்தாய் நெஞ்சிளக்கி           மருந்ததுவாய் நினைவறமாய் நயனமொழி பொழியுமதி நடனமெனும்           கலையருவி நதிமழையாய் இயம்புவழி தேன்மொழி யாலிசைக்கும்           நல்லறமாய் ஏந்திழையாள் முயங்குமது நரம்புவழி முகக்குமிசை           வருடுமழை மடுக்குமொலியே! (மடு = அருந்து, ஊட்டு, பொய்கை, சுனை) 6. இன்பதுன்பம் யாதிலும் இயல்புமாகும் வயத்தினள்! மடுக்குமொலி இசைமிகுத்து வையத்துயிர்           இன்பதுன்பம் வாழ்ந்துயர முடுக்குவித்து நிலத்துமிசை முனைந்தேற           அனல்புனல் வான்படராய் எடுத்தியம்பி இயன்றவுயிர் முயன்றவரை           முக்திநலம் இயல்பவளை நெடும்புகழ் நிறைதரும் நித்திலத்தை           நினைந்திருக்க நெஞ்சுருகுமே! (படர் = காற்று; நித்திலம் = முத்து) 7. ஈகைகருணை உள்ளமதில் ஈண்டுதருந் தாயவள்!  நெஞ்சுருகும் ஏழையர்க்கும் நினைவறமும்           ஏழிசையும் நிலைநிறுத்தும் வஞ்சமிலா நெஞ்சினர்பால் வாஞ்சையுடன்           கல்விஞானம் வரமளிக்கும் கொஞ்சுமொழி ஏடேந்துங் கோலமயில்           செங்கரத்துக் கலைவாணிநின் பஞ்சணைய பதமலர்த்தாள் பணிந்துருகப்           பரிமளிக்கும் பண்ணமுதே! 8. ஈரமுள்ள நெஞ்சினுள் என்றுமேயிளச் சேயவள்! பண்ணமுதாய் புதுமைகளைப் படைப்பிக்கும்           பொன்னமுதப் பூங்குழலி; எண்ணமதில் செழுங்கலையும் ஏற்றநலமும்           முழுமையும் இயலுங்கிளி; கண்ணியத்து நெஞ்சகத்தே கருமவினை           திறமுயர்த்துங் கலைக்கிழத்தி; துண்ணியகச் சுடர்பெருக்கி துறையெலாம்           அறிவுநல்குந் தூயவளே! (கிழத்தி = தலைவி; துண்ணி = விரைந்து) 9. உதயமதியம் இரவுயென உலகினில் இலங்குவள்! தூயவெண் சங்கத்துத் தொடரொலியாய்           ஓங்காரஞ் சங்கமித்து நாயகியாய் இரவுபகல் நாளுருளக்           கனவும்நனவு நடப்புமாகி மாயப்பிறப் பிடரால் துயருழலும்           வாழ்வை மானுடத்தை சாயத்தால் சதுராடிச் சீராக்குஞ்           சதுர்மகள் தாமரையே! (சாயத்தால் = வண்ணத்தால்; சதுர் = சாமர்தியம், வலிமை, திறன்; சதுராடி = சாமர்தியமாக) 10. உயர்வுதாழ்வு நிலையென உணர்வினில் துலங்குவள்! தாமரைக்கண் அகத்தேவுயர் தமியளாய்           தாயாய் தாரமாய் தோமத்தில் சோதரியாய் தோழியாய்           சேயாய் தரணிவுயிர் வாமத்தில் வகையறிவு வடிவுநிற           இயலுறழ்ந்து மாற்றகலத் தூமதியால் சோதித்து போதித்து           சாதித்தன்பு துலங்குமெழிலே! (தமியள் = தனியள்; தோமம் = தொகுதி, திரள், சூழல்; வாமம் = அழகு, இயலுறழ்ந்து = இயல் உறழ்ந்து = இயல்பு மாறி ) 11. ஊழியையுங் காலத்தையும் உருவகிக்குந் தலைமகள்! துலங்குமெழில் காரணியாய் தூயன்புத்           தாரணியாய் துன்பநிலை கலங்குமனம் தெளிந்தறிய அறம்பொருள்           இன்பம்வீடாய் கலைநெறி இலங்குமயில்; இதந்தருநல் கடையவருங்           கடைந்தேற இனிமைநிறை நலங்குவித்து நடைவிளம்பி தெளிஞானத்           துணைநல்கும் நான்முகியே! 12. ஊக்கத்தையும் ஆக்கத்தையும் நிருவகிக்குங் கலைமகள்! நான்முகியாய் நல்லறத்து வாழ்வளிக்கும்           அருங்கலையே; நானிலத்து வான்முகிலாய் இடபிங்கலை மையநிலை           பிரணவாணவ ஒடுங்கலை ஊன்பொதிக்கு உறுத்தியும் நடுங்கலை           தடங்கலை ஒறுங்கலையாய் தேன்மதிக்குத் தேவையெனுந் திகட்டொணாத்           தேறுங்கலை தாயறிவே! 13. எழிலொழுங்கு நேர்மையில் இலங்கிடும் இனியவள்! தாயறிவாய் ஒருமனத் திருகண்           முக்குணச் சதுர்மறை நாயகியாய் ஐம்பொறி அறுசுவை           ஏழிசை நல்லறச் சேயகமாய் எண்திசை நவரசப்           பற்றாகித் தீதெனும் பேயகலப் பிணியகலப் பேணுவித்து           வாலறிவாய் பேதித்தவளே! 14. எண்ணம்நினைவு வாய்மையில் துலங்கிடுங் கனியவள்! பேதித்து வகையாகி பிணக்கொழி           ஞானவருட் பொருளாகி வாதித்து இயல்விதி போதித்து           வாய்மை உணர்வித்து சோதித்து மெய்நீதி ஓதுவித்து           சுழற்சிதன் சூட்சுமமும் சாதித்து சலித்து சகலகலை           சமைக்கிறாய் தரங்காட்டியே! (பிணக்கொழி = பிணக்கு ஒழி) 15. ஏற்றமிறக்கம் பண்ணென எழுச்சிநல்கும் பாமகள்! தரங்காட்டும் அருங்கலைத் துலாக்கோலாய்           தரணிமிசைத் தையலாய் உரங்காட்டும் உள்ளறிவாய் உணர்வாய்           உதயமிக்கும் உத்தமியாய் சிரங்காட்டும் சிந்தனைத் தெளிவுமாய்           நற்கலை தீக்கலையாய் நரங்காட்டும் செய்வினைக் காரணியாய்           நலங்காட்டும் நறுமுகையே! (நரங்காட்டும் = நரங்குகள் ஆட்டும்; நரம் = மனிதப் பிறவி; செய்வினை = நல்வினை, தீவினை) 16. ஏற்றுவாக்கில் பண்பென இசைமிகுக்கும் நாமகள்! நறுமுகையே நயக்கும் நலவுறுதி;           நளினவழி நேர்மறை குறுநகையே பயக்கும் கோலயிசை;           நடுநிலை குளிர்மதி பொறுமையே செயக்கும் பெருமை;           இன்சொல் பொருந்து மறுமொழியே இயக்கும் வாக்கும்           முயக்கும் முகவெழிலே! (நயக்கும் = போற்றும்; பயக்கும் = உண்டாக்கும்; செயக்கும் = வெற்றிதரும்; இயக்கும் = செலுத்தும்; முயக்கும் = சேர்க்கும்) 17. ஐயம்விளக்கம் உபாயம் அனைத்தையுங் கொடுப்பவள்! முகவெழிலும் எழில்நடையும் முழுவயிர           உடற்பொலிவும் முழுமதியின் தகவொளியும் இளங்கதிரின் தகுவெயிலும்           இளஞ்சுவடில் தருபொருளும் அகவெழிலும் அறப்பொருளாய் அனுபவத்து           விழுப்பொருளாய் அறிவுநிலை முகத்தெரியும் முதற்றறிவாய் மூதறிவாய்ப்           பரிமளிக்கும் முறுவலிதழே! (முகத்தெரியும் = முகத்து எரியும்) 18. அச்சந்துக்கம் அபாயம் அனைத்தையுங் கெடுப்பவள்! முறுவலிதழும் மோகமும் முத்தமும்           காமமும் முனைந்தேறி செறுபகையும் போகமும் செற்றறுக்கும்           யோகமும் சேர்ந்தேகி உறுபசியும் ஓவாப்பிணியும் உதறுஞ்சுக           அறிஞானம் உணர்ந்தாகி வறுமையும் வல்வினையுங் களையுங்கலை           வாக்காகும் முத்தென்னே! (செறுபகை = சினக்கும்பகை, அடக்கும்பகை; செற்றறுக்கும் = செறிவறுக்கும், அழுந்தலறுக்கும்) 19. ஒப்பனை கற்பனை உருவுமாகும் எழிலவள்! முத்தென்னும் கற்பனை சிற்பமாய்           சித்திரமாய் மொழியியலாய் சித்தென்னும் அகம்நாடி செயல்வித்தாய்           ஒழுங்கியல் சொத்துமாய் அத்தென்னும் அலகில்லா அடிவிதியாய்           அகிலத்து அருள்ஞானப் பித்தென்னும் பேரருளில் பிணைந்தாடும்           பரம்பொருட் பல்லொளியே! ( அகம்நாடி = அகம் நாடி; நாடியருள் = “நாடி” அருள்;  அத்தென்னும் = எல்லையென்னும்; பல்லொளி = பலவிதவொளி) 20. ஒப்புமை பேதமாகி ஒயிலுமாகுங் கலையவள்! பல்லொளியில் ஒன்றாய்மிகு பொருளாய்           பரவசப் பிரிவொப்பாய் வல்லெழிலில் இலைதளிரில் மலரிதழில்           இயல்புதரு வடிவழகில் நல்லறத்தில் செஞ்சொல் நனிமொழியில்           கனிந்துருகி நுவலுதலில் அல்பகலென்? அகற்றுவாய் அரற்றும்           அறியாமை அகவிருளையே! 21. ஓவியம் காவியம் உறைந்திடும் நுண்ணியள்!  அகவிருள்தம் அகல்விக்கும் அறிவொளி           அருள்விக்கும் அன்னையாய் தகவல்மொழி தளைத்துவளர் தரணிவசம்           தகைத்துயருஞ் சாத்திரமாய் அகரமுதலும் விளங்கலை அன்னார்க்கும்           விளங்குகலை அனுபவமாய் முகவருளாய் விழுமியத்தால் அன்னாய்           விளக்கிடுவாய் முனைவரிடமே! 22. ஓதலில் வாதுவில் ஒளிர்ந்திடும் திண்ணியள்!  முனைவரிடம் ஊக்கமும் ஆக்கமும்           உரங்கூட்டும் வளர்மதியால் சினைபெருகும் எழிலின்பச் சிந்தனையின்           வளங்கூட்டி செய்தொழிலால் வினையகலும் நன்னெறியும் வழிமுறையும்           தகைக்கும் விளக்கமதாய் அனைவருளும் இருளகற்றும் அகத்துறை           ஆன்மவொளி அகல்வித்தே! (அகல் = விளக்கு; வித்து = விதை) 23. ஔடதம் விடமுமாய் யாதுமாகுங் கன்னியள்!  அகல்வித்தும் அருள்வித்தும் அகவழுக்கைத்           தெளிவித்தும் ஔடதமாய் நுகர்வித்தும் நுண்கலையைப் பகர்வித்தும்           நுழைபுலத்தை நேர்மறையாய் புகல்வித்தும் உணர்வித்தும் புணர்வித்தும்           உண்ணுவித்தும் புன்மைதனை இகல்வித்தும் கல்வித்தாய் இலங்குகிறாய்           எண்ணுவித்தும் எழுத்துவித்தே! (நுழைபுலம் = நுட்பறிவு, கூரறிவு) 24. அன்னம் அமுதமாய் ஆர்த்திடும் அன்னையள்!  எழுத்துவித்தும் உறங்குவித்தும் நச்சினார்க்கு           இனியவளாய் இரங்குவித்தும் வழுத்துவித்தும் பரம்பொருளை மெச்சினார்க்கு           வணக்குவித்தும் வழங்குவித்தும் செழுத்துவித்தும் செம்பொருளால் செயல்வித்தும்           சேகரத்துவளர் செழுஞானம் பழுத்துவித்தும் சூத்திரமாய் பண்பாடாய்           பரிணமிப்பாய் பகுத்துணரவே! 25. கல்விகேள்வி ஞானந்தரும் கலைவாணி வேணியள்!  பகுத்துணரும் அறிவுதரும் பண்புநலம்           மிகுத்துவரப் பற்றறுக்கும் தகுத்துணரும் முக்குற்றைத் தகர்த்தெறிய           தானதருமம் தாமந்தரும் நகுத்துணரும் நல்லறிவால் நாணயத்தால்           நாநயத்தால் நயம்பயக்கும் வகுத்துணரும் யாக்கையும் வளர்ந்தேகும்           வாழ்கலை மதிநலனே! (தகுத்துணரும் = தகுந்து உணரும்; முக்குற்றம் = காமம், வெகுளி, மயக்கம்; தானம் = ஆற்றல்; தருமம் = நியாயம்; தாமம் = வீடுபேறு; யாக்கை = உடல்) 26. கருத்திலொளி யோகந்தரும் வண்ணமயில் மேனியள்! மதிநலனாய் மூவாசை மும்மலமழிய           முக்திதரும் மருங்கினில் கதியருளாய் யோகத்துயில் யாகந்தரும்           மோனமுயர் கருத்ததனில் நதிவழிவாய் அருவியலாய் ஞாலந்தரும்           அறிவொளி ஞானப்பிழிவாய் பதியறிவாய் பாரதியாய் பரம்பொருளாய்           பதமாகும் பருப்பொருளே! (மூவாசை = மண், பெண், பொன், மும்மலம் = ஆணவம், கன்மம், மாயை, மருங்கில் = எல்லையில், குலம், செல்வத்தில்; அருவியலாய் = அருவி இயலாய், அருவி = உருவமற்றது; பதம் = இயைபு, இசைவு, கூர்மை, நிலை, தரம்; பருப்பொருள் = புலனறிவுப் பொருள்)  27. சங்கடங் களையுமதிச் சகலகலா வல்லியள்! பருப்பொருளின் பரணிமிகும் படைப்பருளால்           படருந்துயர் பற்றறுத்து கருப்பொருளின் திரள்பொருளை கூர்மதியால்           சீர்செய்து கவனமீர் திருப்பொருளாய் திருவமுதத்து திடப்பொருளாய்           திரட்டியாய் திருவுளத்து விருப்பொருளாய் எண்ணெண் கலைப்பொருளாய்           விளங்கும் உருப்பொருளே! (பரணி = வெற்றி) 28. சத்தியத் துள்பொதிந்து சாதிக்கும் மெல்லியள்! உருப்பொருளாய் நல்லறத்தால் உள்ளுணர்வில்           மெய்யுணர்வை உய்த்துணர பருப்பொருளாய் விரியுமுடல் பண்கூட்டிப்           பக்குவமாகிப்பின் பராபரமறிய கருப்பொருளாய் இருத்திமனங் கைகூட்டி           நல்வினையைக் கைக்கொள்ள தரும்பொருளாய் முக்திஞானந் தழைக்குஞ்           சித்தியாகுவாய் தொகுத்துணரவே! 29. நறுமணத்துள் நாதத்துள் நடனமிடுந் தேவியள்!  தொகுத்துணர வையத்துயிர் துகளெலாம்           அன்புநிறைச் செம்பொருளாய் செகுத்துணர மதிநலத்துள் செறிவாகும்,           நிலையாமைத் தன்மையுமாய் பகுத்துணர பொழிஞாலம் பரிணமிக்கும்           மெய்ஞானப் பாங்குமதுவாய் வகுத்துணர நிலைவாழ்வு மன்னுபுகழ்           ஒன்றென்றே விதித்தருளுமே! (செகு = எட்டு; பொழி = நிறை; பாங்கு = அழகு, நலம்; மன்னு = நிலைத்த, நீடித்த) 30. நல்மனத்துள் நளினத்துள் நலந்தரும் மாதவள்!  விதித்தருளும் நறுங்கலையும் வழிமுறையும்           வினையறமும் விழுப்பொருளும் கதித்தருளும் மொழிவளமும் கல்வியறிவும்           உளநலமும் கருதுபொருளும் மதித்தருளும் அறக்குருபரரும் ஐம்பூதங்களும்           மறுக்கடவுளரும் உன்னகத்தில் துதித்தருளும் படிக்களித்துத் திறமனைத்தும்           வலிந்தளிக்கும் தொகைஞானமே! (கதி = விரை, மிகு, அறி, நிலை, நெறி; )  31. மலரிதழில் இலைதளிரில் மணங்கமழுங் கலையவள்!  தொகைஞானக் கலைமாதே கண்ணகத்தே           தெளிஞானம் துலக்கியபின் பகையேது? புகையேது? பாவந்தரும்           வினையேது? பற்றுமகன்றின் நகைநாண வகையேது? கையறு           வதையுமேது? நள்ளிருளுமேயேது? குகையெனும் அகமாடத்துட் குலையா           அறிவொளிக் கலைவாணியே! (புகை = சினம், அகம் = மனம்; மாடம் = உட்குழிவு;) 32. மனமலரில் கவிதையென மடல்விரிக்குங் கலைமகள்!  கலைவாணியே! களங்கமிலா மனமலரில்           களிமிகுத்துக் கவிநிறைக்குங் கலைஞானமே! உளங்குவித்துக் கரங்குவிப்பார்           நலங்குவிக்கக் கசிந்துருகி கலைபொழியும் நாமகளே! கவிமழையே!           நற்பெருஞ்சீர் கனிந்தருளும் கலையமுதே! நின்பதமலர் சரணடைந்தேன்!           நிறைநின்றன் காயத்துருவே!

* கலைமகள் அந்தாதி முற்றும் *

கலைமகள் அகவல்: (தலைப்புக் கவிதை)

அன்பினழகு வடிவமே அன்னைக் கலைமகள்! அறிவுநெறித் தெய்வமே அமுதஞானத் தலைமகள்! ஆயகலை அனைத்தையும் அருளும்வாணி அம்மையள்! ஆடல்பாடல் ஆனந்தம் அறிநிலையின் செம்மையள்! இயலிசை நாடகமாய் இனிமையாகும் நயத்தினள்! இன்பதுன்பம் யாதிலும் இயல்புமாகும் வயத்தினள்! ஈகைகருணை உள்ளமதில் ஈண்டுதருந் தாயவள்! ஈரமுள்ள நெஞ்சினுள் என்றுமேயிளச் சேயவள்! உதயமதியம் இரவுயென உலகினில் இலங்குவள்! உயர்வுதாழ்வு நிலையென உணர்வினில் துலங்குவள்! ஊழியையுங் காலத்தையும் உருவகிக்குந் தலைமகள்! ஊக்கத்தையும் ஆக்கத்தையும் நிருவகிக்குங் கலைமகள்! எழிலொழுங்கு நேர்மையில் இலங்கிடும் இனியவள்! எண்ணம்நினைவு வாய்மையில் துலங்கிடுங் கனியவள்! ஏற்றமிறக்கம் பண்ணென எழுச்சிநல்கும் பாமகள்! ஏற்றுவாக்கில் பண்பென இசைமிகுக்கும் நாமகள்! ஐயம்விளக்கம் உபாயம் அனைத்தையுங் கொடுப்பவள்! அச்சந்துக்கம் அபாயம் அனைத்தையுங் கெடுப்பவள்! ஒப்பனை கற்பனை உருவுமாகும் எழிலவள்! ஒப்புமை பேதமாகி ஒயிலுமாகுங் கலையவள்! ஓவியம் காவியம் உறைந்திடும் நுண்ணியள்! ஓதலில் வாதுவில் ஒளிர்ந்திடும் திண்ணியள்! ஔடதம் விடமுமாய் யாதுமாகுங் கன்னியள்! அன்னம் அமுதமாய் ஆர்த்திடும் அன்னையள்! கல்விகேள்வி ஞானந்தரும் கலைவாணி வேணியள்! கருத்திலொளி யோகந்தரும் வண்ணமயில் மேனியள்! சங்கடங் களையுமதிச் சகலகலா வல்லியள்! சத்தியத் துள்பொதிந்து சாதிக்கும் மெல்லியள்! நறுமணத்துள் நாதத்துள் நடனமிடுந் தேவியள்! நல்மனத்துள் நளினத்துள் நலந்தரும் மாதவள்! மலரிதழில் இலைதளிரில் மணங்கமழுங் கலையவள்! மனமலரில் கவிதையென மடல்விரிக்குங் கலைமகள்!    கலைமகள் போற்றி போற்றி போற்றியே!

*** கலைமகள் அகவல் முற்றும் ***